Vassilikos

Είναι πολλές οι μουσικές που με κάνουν να συγκινούμαι! Eίναι ελάχιστα, όμως, τα τραγούδια που με κάνουν να δακρύζω! Πλέον μπορώ να παραδεχτώ πως το Famous Blue Raincoat με έχει κάνει να μελαγχολήσω και να δακρύσω περισσότερο από πολλά άλλα τραγούδια...και το cd το έχω κάτι παραπάνω από έναν μήνα!

Eξίσου μαγικά είναι ΟΛΑ τα τραγούδια του δίσκου! Δύσκολο, ειλικρινά για τα δισκογραφικά φαινόμενα της εποχής, ε; Από άποψη ενορχήστρωσης, τα τραγούδια είναι αγνώριστα. Το You Are My Destiny θυμίζει λίγο διασκευοποιές προσπάθειες των Μuse χωρίς σε καμία περίπτωση να πέφτει στο αδίκημα της αντιγραφής! Τα Sealed With A Kiss και Dream a Little Dream of Me είναι άνετα το σάουντρακ του έρωτά σας, ενώ τα I Who Have Nothing και Nature Boy αντικατοπτρίζουν την εσωστρέφεια του έργου του Βασιλικού!

Στο μουσικό κομμάτι , ορισμένα τραγούδια ακολουθούν μονοπάτια -φωνητικά και ενορχηστρωτικά- γνωστά από τους Raining Pleasure ενώ άλλα περιέχουν πιο ηλεκτρονικ’ες «ενέσεις» και trip hop ψήγματα. Όλος ο δίσκος είναι ένα μωσαϊκό ήχων! Αυτό όμως που χαρακτηρίζει το Vintage είναι τα συναισθήματα που αποπνέει! Απογοήτευση , έρωτας , κατάθλιψη , απόγνωση και ξανά έρωτας είναι τα κομμάτια αυτού του πάζλ! Τα τραγούδια , παντελώς απογυμνωμένα από το δισκογραφικό τους παρελθόν δεν είναι εύκολο να τα συγκρίνουμε με τις αρχικές τους εκδοχές… όποιος το κάνει θα χάσει πολλά!

Στο εσωστρεφές αυτό εγχείρημα , ο Vassilikos πασχίζει, σε μία κρίση ειλικρίνιας, να μας πεί κάτι και αποδεικνύει για άλλη μιά φορά πως είναι ένα από τα κορυφαία ταλέντα που μας απέμειναν!

Η Ανάγκη για Δημιουργία

Το Vintage ξεκίνησε πέρυσι στην Γερμανία σε μια δύσκολη για τον ίδιο περίοδο. «Είχα ένα πρόβλημα υγείας και γενικότερα δεν ήμουν πολύ καλά! Ήθελα να μουσικοθεραπευτώ. Ήταν μια διαδικασία πολύ προσωπική και ήθελα να είμαι παντελώς μόνος μου. » Αυτό άλλωστε αποτυπώθηκε και στον ήχο του δίσκου. «Πιστεύω ότι είμαι άνθρωπος με ικανοποιητικές ποσότητες μελαγχολίας και μοναξιάς πάνω του».

Και ύστερα μπήκε στο στούντιο. «Είχα αρκετό ελεύθερο χρόνο εκείνη την περίοδο. Πήρα τηλέφωνο τον Clive Martin (Puressence, Rosebleed, The Cure, Thom Yorke, Queen και δεν συμμαζεύεται)... και του είπα ότι θέλω να ηχογραφήσω χωρίς να ξέρω τί. Ήρθε στην Γερμανία και μπήκαμε στο studio. Ο Clive στην κονσόλα και εγώ με ένα σωρό όργανα δίπλα μου να αυτοσχεδιάζω» Μέσα στους αυτοσχεδιασμούς ακούστηκε και μια ακουστική εκτέλεση του Across the Universe. Μετά από παρότρυνση του Clive Martin οι ακουστικές εκτελέσεις συνεχίστηκαν «αν ακούσεις την πρώτη ηχογράφηση θα τον ακούσεις να μου φωνάζει να παίξω και άλλα τέτοια τραγούδια!(Γέλια)» Ύστερα από περίπου πενήντα διασκευές και πολλούς αυτοσχεδιασμούς κατέληξαν. «Καταλάβαμε ότι η ψυχοθεραπεία μου είχε εξελιχθεί σε έναν δίσκο! Επανήλθα, λοιπόν, στην Αθήνα και πήρα σβάρνα τις δισκογραφικές»

Το Vintage. . .

…είναι αυθόρμητο και αληθινό. «Αν έπρεπε, θα το αφιέρωνα σε όλες τις μειονότητες του κόσμου…». Είναι, επίσης, πολύ δύσκολο να διαλέξεις αγαπημένο τραγούδι! «Μην με ρωτάς! Δεν νομίζω ότι μπορώ να απαντήσω! Εχθές ήταν το Famous Blue Raincoat, σήμερα το The Man I Love, αύριο δεν ξέρω! Προσπαθώ να μην το ακούω πολύ για να μην το βαρεθώ(Γέλια)»

Και από έμπνευση; «Η έμπνευση έρχεται από τα πάντα! Κυριότερη πηγή έμπνευσης είναι η ομορφιά πιασμένη χεράκι-χεράκι με την αθλιότητα. Η ανθρώπινη ύπαρξη δηλαδή!»

Vintage, Volume 2;

«Κατά την διάρκεια σων ηχογραφήσεων ετοιμάσαμε πάμπολλα τραγούδια! Η υποσημείωση στον τίτλο Vol.1 απλώς αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας συνέχειας…»

Συνεργασίες

«Θα ήθελα να γράψω για κάποιες φωνές που αγαπάω. Αρβανιτάκη, Αλεξίου, Τσαλιγοπούλου…» Πρόσφατα έγραψε και το «Αίνιγμα» για τον νέο δίσκο της Γαλάνη. «Είχαμε γνωριστεί χρόνια πριν και τώρα τυχαίνει να έχουμε το ίδιο Management. Έτσι έγινε η προσέγγιση. Το «Αίνιγμα» το έγραψα στον δρόμο για το studio. Είναι το μοναδικό πρωτότυπο τραγούδι του δίσκου. Ήταν μεγάλη τιμή!»

Για τον Δίσκο με την Λένα Πλάτωνος

Χρόνια τώρα περιμένουμε τον δίσκο που αυτοί οι δύο ετοιμάζουν. Τον τελευταίο καιρό, όμως δέν ακούμε πολλά γι'αυτόν…

____Πώς έγινε η προσέγγιση;

«Πρίν 4-5 χρόνια και καθώς έπινα μεσημεριανό τσάι με τον πατέρα μου χτύπησε το κινητό μου και στην άλλη γραμμή ήταν η Λένα Πλάτωνος! Της το έκλεισα λέγοντάς της ότι θα την πάρω σε λίγο και γύρισα έντρομος στο σπίτι… Ήταν λές και με είχε πάρει τηλέφωνο ο Bach! Ένα τέταρτο και πολλά σφηνάκια βότκα μετά κατάφερα να πιάσω το τηλέφωνο. Είχα πλέον μια περίεργη μεσημεριάτικη ευθυμία!(Γέλια) Της λέω τι είχε προηγηθεί και αρχίζουμε και οι δύο τα γέλια. Άρχισε να λέει πόσο εκτιμάει την δουλειά μου και εγώ είχα μείνει κάγκελο. Έχω μεγαλώσει με την μουσική της και μου φαινόταν πολύ περίεργο. Εκείνη την μέρα μιλήσαμε τρείς ώρες στο τηλέφωνο και καταλήξαμε σε ένα πράγμα. Δεν ήξερα γιατί με είχε πάρει τηλέφωνο!»

Και εκεί είναι που του ζητάει να συνεργαστούν !

«Πέταξα από την χαρά μου! Έχω μεγαλώσει εγκεφαλικά αυνανιζόμενος σε αυτήν την ιδέα! Τέλος πάντων, δύο μέρες μετά συναντηθήκαμε σπίτι της και ήταν σαν να την ήξερα χρόνια. Πρόσφατα αποφασίσαμε ότι είμαστε Soul Mates!»

Λίγες μέρες μετά επανήλθε στην Γερμανία.

«Της έστελνα στίχους, μου έπαιζε μουσικές και σιγά-σιγά ο δίσκος εξελισσόταν. Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι αυτός ο δίσκος ήταν απλώς μια αφορμή για να γνωριστούμε. Σε μια πρόσφατη συνέντευξη είπα ότι αυτός ο δίσκος έχει προσωπικότητα και το ξεχείλωσαν δημοσιο-γριφικά και με είπαν ψωνάρα ενώ αυτό που εννοούσα ήταν ότι θα ολοκληρωθεί όταν ο ίδιος θέλει!»

Για την Ελληνική Εναλλακτική Μουσική Σκηνή

«Δεν νομίζω ότι υπάρχει! Είναι απλά ένα κατασκεύασμα των δημοσιογράφων. Τι ορίζει μια σκηνή; Εδώ δεν έχουμε αλληλεγγύη! Ο καθένας είναι για την πάρτι του. Μην μου μιλάς λοιπόν για σκηνή γιατί κάτι παθαίνω! Υπάρχουν βέβαια πολλά συγκροτήματα που είναι υπέροχα! Πάντα αδικώ κόσμο όταν με ρωτάνε γι αυτά!»

Και έτσι καταλήξαμε να τον ρωτάω λίγο πιο συγκεκριμένα!
Matisse
Δέν δονούμαι εσωτερικά…Είναι το μοναδικό κριτήριό μου για την μουσική και είναι άκρως υποκειμενικό!
Closer
Τεράστιοι
Film
Πρωτοπόροι και έξυπνοι. Ήταν το πρώτο γκρούπ στην Ελλάδα που εισήγαγε το εικαστικό ντύσιμο. Και ο Δημήτρης (Μπασίστας) είναι καλλιτεχνική ιδιοφυΐα!
Monika

. . .(Παύση). . .

Κοίτα… Έχει ταλέντο, έκανε έναν ωραίο δίσκο αλλα και πάλι δεν δονήθηκα!

Rosebleed
Λάτρεψα το Άλμπουμ τους. Ήταν η ευχάριστη έκπληξη!

«Indie;;; Εγώ δεν σε έβρισα!»

Και εγώ ο ίδιος δεν θυμάμαι ποια ερώτηση τον οδήγησε σε αυτή την αντίδραση!

«Εδώ και χρόνια προσπαθώ να αποποιηθώ τον όρο Indie. Είναι μια άκρως κομπλεξική άρνηση της αλήθειας. Κανείς δεν μπορεί να παραδεχτεί ότι όλοι θέλουν να γίνουν Ρόκ Σταρ και να γεμίζουν στάδια!» Ειλικρινέστατη απάντηση! Κάποιοι από αυτούς δεν επέκριναν και τους Raining Pleasure στα πρώτα τους βήματα να διευρύνουν το ακροατήριό τους;
Και οι Raining Pleasure;
Φυσικά και δεν διαλύθηκαν! «Οι Raining Pleasure είναι σαν δεύτερη οικογένεια για μένα! Πώς θα μπορούσαμε να διαλυθούμε! Άλλωστε έχουμε αρχίσει να προετοιμάζουμε και καινούριο δίσκο. Ελπίζουμε να τον έχουμε έτοιμο το Φθινόπωρο του ’10 αλλα αυτό δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση υπόσχεση!»
LINKS: www.vassilikos.net, www.myspace.com/vassilikos

ETTEN

__Την γνωρίσαμε ως την ιδιαίτερη τραγουδίστρια των Film. Άλλοι την μίσησαν, άλλοι την λάτρεψαν, δεν έπαψε όμως να κάνει εντύπωση σε κάθε παρουσία της! Οι κινήσεις της είναι πάντα άκρως επαγγελματικές και προσεγμένες. Η αποχώρησή της από τους Film μας άφησε με μια πικρή γεύση αλλά μας κίνησε το ενδιαφέρον να ακούσουμε την δική της δουλειά!

__Και να! Ήρθε επιτέλους η ώρα για το I Know You’re Behind Me, But I’m Not Scared. Αντίθετα με όλα όσα περιμέναμε είναι ένας πειραματικός, ηλεκτρονικός δίσκος με έντονο το στοιχείο του Do It Yourself. Η μουσική προέρχεται -μεταξύ άλλων- από ήχους της καθημερινότητας και όπου αλλού μπορείτε να φανταστείτε!

__Η επιρροή της Λένας Πλάτωνος είναι φανερή. Η ίδια άλλωστε την έχει κατατάξει στις κυριότερες πηγές έμπνευσής της! Ο δίσκος έχει την εξής ιδιαιτερότητα… Είναι ένα παραμύθι που δέν κατάφερε να τυπωθεί σε βιβλίο! Από τον τίτλο, το artwork, τους ήχους και την παιδική φωνή με την οποία διαλέγει να ερμηνεύσει κάποια κομμάτια ξεπηδά μια ιστορία με την συνέχεια, τα μηνύματα και τα συναισθήματα που εσείς θα επιλέξετε! Καλή ακρόαση! Περιμέναμε, αλλα το άξιζε…

__Κατ'αρχάς πού σε βρίσκουμε μουσικά αυτη την περίοδο;

Ετοιμάζομαι για τις συναυλίες κυρίως, Η πρωτη ημερομηνία ειναι στις 10 Φεβρουαρίου στον Σταυρο του

Νοτου με τον Ταsman τον Τασο δηλαδη που επαιζε βιολι στους closer. Κάνουμε πολλές πρόβες

Θα κάνω και καποιες συναυλίες εκτός Αθήνας, αλλα θα είναι λίγες και καλες.

Κανουμε αυτες τις μέρες ενα πλάνο και με την εταιρια για να δουμε σε ποιους χωρους θέλουμε να παμε!

__Στον καινούριο σου δίσκο, αντίθετα με την Ελένη που είχαμε γνωρίσει στράφηκες προς έναν ήχο εντελώς διαφορετικό. Πώς προέκυψε;

Ειχατε γνωρίσει ενα πολύ μικρό κομματι μου... Η αλήθεια είναι οτι δεν ειπα, θα κανω κατι ηλεκτρονικό ή κατι

ροκ απλώς αρχισα να γράφω μουσική εντελώς μόνη μου και προέκυψε ολο αυτο !

Το αγαπημενο μου όργανο ήταν εδω και χρονια ενα παλιο αναλογικό synth

αγορασμενο απο τον αδερφο μου στις αρχες του 80!

Πραγματικά διψουσα να γραψω μουσική με αυτό εδω και πολλά χρονια!

Και αυτο εκανα, Ξεκινησα με το synth και ενα ψηφιακο τετρακαναλο

__Παρόμοιας λογικής μουσική είναι και αυτή της Λένας Πλάτωνος, την οποία αναφέρεις πολύ συχνά ώς μουσική σου επιρροηπώς αισθάνθηκες που η ίδια σε επέλεξε να ερμηνεύσεις το Red Rosy;

Χαιρομαι αν φαινεται αυτο...Νομιζω οτι δύσκολα θα βρω λέξεις να το περιγραψω αυτο που ενιωσα! Είναι

καποια πραγματα που δεν πιστευεις οτι θα σου συμβουν και οταν τα ζείς ειναι

σαν να περπατας μεσα στο ονειρο σου!

Η Λενα είναι ενας ανθρωπος πολύ σπανιος. Εκτος απο το ταλεντο της σαν δημιουργός

ειναι ευγενική και πολυ ευαισθητη. Δεν με εκανε ουτε στιγμή να δυσκολευτώ ή να νοιώσω αβολα. Με

αγκαλιασε πραγματικά και οσο καιρο την γνωρίζω

μαθαινω πραγματα απο εκεινη... Θα της το χρωστάω παντα

__Εχεις γενικότερα στο ενεργητικό σου αρκετες συνεργασίες μέχρι τώρα. Πέραν απο αυτη με τη Λένα Πλάτωνος ξεχωρίζεις κάποια;

Θα πω σίγουρα για τον Μιχαλη Δελτα και τον Coti K!

Ο Μιχαλης ήταν ενας απο τους πρωτους ανθρώπους που με βοήθησαν στο νεο ξεκίνημα που αποφάσισα να κάνω! Μου μίλησε πολύ, με συμβούλεψε και με τίμησε με το οτι με εμπιστεύτηκε να γράψω γι αυτον και να τραγουδήσω στον δισκο του!

(κυκλοφορεί εντος ολιγου)

Τον Coti τον θαύμαζα χρόνια, όταν τον ξανασυνάντησα τυχαια ενα βραδυ που ήμουν με τον Μιχάλη (τον ειχα

γνωρίσει καποια στιγμή χρόνια πριν αλλα δεν είχαμε κρατήσει επαφη), ενα απο τα πρωτα πραγματα που μου

είπε ήταν οτι ήθελε να ακουσει την μουσική που γραφω! Χαρηκα παρα πολυ και χωρις να σκεφτω οτι τα

ντεμο μου δεν ειχαν τα καλυτερα παιξιματα ,του εστειλα το BUBBLE FACTORY. Του αρεσε παρα πολυ, και μου

ειπε αν ήθελα να το δουλεψει. Εγω φυσικα χοροπηδώντας απο χαρα δεχτηκα.

Και απο εκει ξεκίνησε η συνεργασία μας.

Ο Coti είναι επισης ενας πολυ σπανιος ανθρωπος και μιλάμε ακριβως την ίδια γλώσσα... ειμαι πολυ τυχερη!

Με τον Μιχάλη Δέλτα
__Έχεις πεί οτι όλη σου τη ζωή τραγουδάς. Μουσική απο πότε γράφεις;

(Παύση)

Το πρώτο τραγουδι το εγραψα όταν ήμουν εκτη δημοτικού!

Ηταν λίγο σουρεάλ! Είχε να κάνει με κατι σουπιές στη θάλασσα

(Παύση)

δεν το πιστευω τι μου θύμισες τώρα!

ο πρωτος στίχος ήταν πολύ γελοίος!

(Γέλια)

Ρομπα θα με κανεις ρομπα!!!

Ξεκινάει κάπως έτσι… Ειμαστε οι σουπιές πες αυτο που θές

Κατι τετοιο! Το υπολοιπο δεν το θυμαμαι ακριβως αλλα ήταν και καλα κατι σουπιες που προσπαθουσαν να

πεισουν εναν δυτη να μιλήσει μεσα στο νερο

__(Γέλια)Μίλαγε στο τέλος;

Ναι μιλαγε στο τελος και ελεγε και κατι για μπουρμπουλήθρες. (Γέλια) Δεν θυμαμαι ακριβως!

Το εχει καπου η μητέρα μου αυτό… πρεπει να της πω να το βρει! Η μητερα μου ειναι μουσικος και ειχε

πορωθεί με το πρωτο μου τραγουδι! Δεν ειμαι σιγουρη αν υπαρχει σε κασέτα ή κατι τετοιο!

Ά! το ειχα ζωγραφίσει κιολας!

Κάτι σουπιες που τραγουδάνε κλπ

Πραγματικά δεν το πιστευω οτι μου το θύμισες αυτό(Γέλια!)

__Καλα! Ας επανέλθουμε όμως…

Ναι φτανει με τις σουπιες...

__Τί σε εκνευρίζει στις σχέσεις και τις συνεργασίες μεταξύ των ελλήνων μουσικών;

Σίγουρα με ενοχλεί οτι για καποιο λογο εχει αρχισει να πεφτει πολύ θάψιμο!

Εχει τυχει να βρεθώ σε συναυλία συγκροτήματος και να ειναι απο κάτω μέλη αλλου συγκροτήματος και να θάβει τα

παιδια που παιζουν με πολύ πικροχολα σχολια!

Δεν ειναι ωραιο αυτο το πραγμα! Οκ, ξερω οτι δεν ζουμε σε τελεια κοινωνια και μπλα μπλα μπλα

αλλα ολοι τα ίδια εχουμε να αντιμετωπισουμε και ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Απ την αλλη οταν βρισκεσαι με ανθρωπους που κανουν αλλα πραγματα και κανεις κατι καινουριο, οταν

συνεργαζεσαι δηλαδη, βγαίνουν απιστευτα πραγματα

__Δηλαδή;

Ας πουμε εγω κανω διάφορα πραγματα με παιδια που ειναι και σε αλλα γκρουπ! tax collectors, big fat lips,

neon και δουλευουμε πολυ ωραια μαζί, υπαρχει αλληλεγγύη και το κλίμα ειναι γενικά γαμάτο!

Στη μουσική, πρεπει να υπαρχει απολυτη ελευθερία

Αν καποιοι ανθρωποι που προερχονται απο αλλα μουσικά ήδη αποφασισουν να κανουν κατι και βρουν ενα

τροπο αυτο να λειτουργήσει τοτε γιατι οχι...

__Αναφορικά με τον τίτλο του δίσκου σου εχεις πεί οτι ήταν η ατάκα που έλεγες στον εαυτο σου για να αγνοείς τα πλασματάκια που έπλαθε η φαντασία σου. Σήμερα σε ποιόν θα την έλεγες;

Σε σκεψεις που καμια φορα αναβλύζουν μεσα στο κεφαλι μας και μας καθυστερούν οταν θέλουμε να

κανουμε κατι...

__Σε ό,τι κάνεις υπάρχει γύρω σου ένα κόνσεπτ! Θές λίγο να μου περιγράψεις τον δίσκο σου απο αυτή τη πλευρά; Υπάρχει έντονο το παραμυθικό στοιχείο!Τί θες να πείς με αυτό;

Ό,τι κάνουμε, εχει παρα πολλες πλευρές! Η μουσική για μενα ανεκαθεν είχε μεσα της εκτος απο μελωδιες,

νοτες κλπ, εικόνες, συναισθήματα, κινήσεις, αναμνήσεις μυρωδιές... τα πάντα!

Το παραμυθένιο στοιχειο σίγουρα έχει να κάνει με την αγάπη μου για τα παραμυθια και για το οτι παντα ήθελα να γραψω κάτι που θα απεικονιζε ενα μεγαλο μερος του κοσμου που κουβαλάω

Ξερω οτι ίσως δεν ειναι ευκολονόητο για ανθρώπους που αφησαν την σχεση τους με τα παραμύθια χρόνια πριν..

__Ωραία, λοιπόν! Νομίζω ότι τελειώσαμε!

Ωραία!

Α!ξεχασα να σου συστήσω και την γατα μου

(Γέλια)

Απο δω η Μέλα! Αυτη τα κανει όλα! Στην πραγματικότητα! Εγω είμαι ο κομπάρσος

(Και άλλα Γέλια!)

Ο ΝΕΟΣ ΔΙΣΚΟΣ ΤΩΝ J.ALLEN!FREE DOWNLOAD!!!

Download Their Debut Album For Free.

CYANNA

Το «Just A Crash» κέρδισε -εκτός από εμάς- το κοινό του Fly Beeyond Festival και του Coca Cola Soundwave. Οι Cyanna είναι τέσσερα αυθεντικά τέκνα της σύγχρονης electro σκηνής, παιδιά του myspace αλλά και fans του Γούντι Αλεν. Ενα συγκρότημα με «περίεργες» επιρροές και μουσική...διαφορετική

- Πώς ξεκινήσατε σαν Cyanna;

Από άρνηση να μεγαλώσουμε άνευ όρων.

- Ποια η πορεία σας από το «άγγιξέ. το» έως τώρα; Γιατί διαλέξατε αρχικά τα ελληνικά και πώς καταλήξατε στα αγγλικά;

Ποτέ δεν διαλέξαμε μια από τις δύο γλώσσες. Ακόμα και όταν ηχογραφήσαμε το «άγγιξέ. το» τα αγγλόφωνα κομμάτια μας ήταν περισσότερα. Αυτή τη στιγμή νιώθουμε ότι η αγγλική γλώσσα μάς εκφράζει καλύτερα και ειδικά στο «Just A Crash» θεματικά. Τίποτα δεν αποκλείεται όμως.

- Το «Just A Crash» άργησε περίπου ένα χρόνο να κυκλοφορήσει. Πού οφείλεται αυτό;

Η δημιουργία του J.A.C. μας βρήκε σε ένα κομβικό σημείο, όχι μόνο σε μουσικό επίπεδο, αλλά και προσωπικό. Το άλμπουμ πέρασε από πολλά στάδια παραγωγής μέχρι να πετύχουμε αυτό που θέλαμε, αφού σε μεγάλο βαθμό αυτό το κράμα ήχων δεν έχει ξαναγίνει και ακόμα και ‘μείς δεν ήμασταν σίγουροι πώς ακριβώς θέλαμε να ακουστεί. Από ‘κει και πέρα έπαιξαν ρόλο και κάποιοι εξωτερικοί παράγοντες που μας καθυστέρησαν, ειδικά αν σκεφτείς ότι τελικά το άλμπουμ ήταν έτοιμο μερικούς μήνες πριν την κυκλοφορία του.

- Οι στίχοι του «On And On» στην πορεία μεταβλήθηκαν; Γιατί;

Η αλήθεια είναι ότι άλλαξε το πρώτο δίστιχο και το τελευταίο τρίστιχο… Οι νέοι στίχοι «έκατσαν» στο ρυθμό καλύτερα. Πρόκειται για ένα από τα πιο ρυθμικά κομμάτια μας, το οποίο σε σημεία κινείται στα όρια του hip hop και η ρυθμική των στίχων ήταν από την αρχή σπαζοκεφαλιά. Η αφορμή για να αλλάξουν ήταν μια παράκληση του Coca-Cola Soundwave να γίνει πιο «ανάλαφρο» στιχουργικά το κομμάτι, συγκεκριμένα να άλλαζε ο στίχος «we sold our souls for this song» στο δεύτερο chorus. Τελικά αυτός ο στίχος δεν άλλαξε ποτέ γιατί κρίναμε ότι παραήταν σημαντικός και εμείς απλά βρήκαμε ευκαιρία να βελτιώσουμε τους υπόλοιπους.

- Ποια η εμπορική πορεία του «Just A Crash» μέχρι τώρα; Τι θεωρείτε εσείς επιτυχία;

Είναι νωρίς για αποτιμήσεις ακόμα, πάντως είμαστε ευχαριστημένοι. Επιτυχία… Ευτυχία είναι πιο εύκολο να σου πούμε.

- Τελικά τι μουσική παίζετε; Ο όρος dancefloor rock ‘n’ roll κατά πόσο σας εκφράζει;

Το moto αυτό εμφανίστηκε όταν ετοιμάζαμε τα πρώτα demos για το J.A.C. και εξέφραζε τις διαθέσεις που έβγαζαν εκείνα τα πρώτα 2-3 tracks. Στην πορεία όμως αυτό το άλμπουμ κάλυψε ένα πιο ευρύ πεδίο. Γενικά πάντως νομίζουμε πως όσο περνάει ο καιρός η ζυγαριά γέρνει προς το r’n’r, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα απορρίψουμε ποτέ την ηλεκτρονική μας υφή. Οπότε, ναι, μας εκφράζει ακόμα, σαν ένας όρος όμως, που αναφέρεται σε μια αίσθηση, όχι για να περιγράψει συγκεκριμένα κάποιο μουσικό είδος.

- Oπως και να έχει, ο μουσικός σας προσανατολισμός είναι αρκετά ιδιόμορφος για τα ελληνικά δεδομένα. Ποια ακούσματα σας οδήγησαν στο είδος το οποίο εκπροσωπείτε;

Η αντιφατικότητα των ακουσμάτων μας είναι και αυτή που, πιστεύουμε, οδήγησε στη διαμόρφωση της ταυτότητας μας. Για παράδειγμα έχουμε βινύλια AC/DC, αλλά απολαμβάνουμε και παλιές δουλειές του Michael Jackson, χορεύουμε με Kitsune, αγαπάμε παθολογικά τους Alice in Chains και πιστεύουμε πως οι The Knife είναι μια υποτιμημένη μπάντα. Να ακούσεις Woven Hand.

- Με συναυλίες στο εξωτερικό, live στο Mad VMA, την επικράτησή σας στο Coca-Cola Soundwave και υποψηφιότητα στο ελληνικό MTV για τον τίτλο «Best Greek Act» φαίνεται πως έχετε μεγάλο hype. Πού οφείλεται αυτό; Γενικά πιστεύετε ότι παίζει μεγάλο ρόλο το management; Ποιες οι βλέψεις σας για το μέλλον; Μήπως φλερτάρετε με το εξωτερικό;

Η λέξη hype είναι παγίδα από μόνη της. Είναι γεγονός ότι υπάρχει ένα ενδιαφέρον γενικά για την αγγλόφωνη σκηνή και όλα αυτά το επιβεβαιώνουν, αλλά δε νιώθουμε κάποιο hype εμείς και ούτε και θα μας ενδιέφερε κάτι τόσο προσωρινό και αναλώσιμο. Ο,τι έγινε ήταν στα πλαίσια της προώθησης ενός νέου άλμπουμ. Η σημασία του management σε αυτό είναι τεράστια. Είναι πολύ σημαντικό να έχεις εμπιστοσύνη στους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάζεσαι. Οσο για το εξωτερικό, προς το παρόν το J.A.C. κυκλοφορεί σε Ιαπωνία και Κορέα και βλέπουμε…


ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ-JUST A CRASH


Μετά από… αιώνες αναμονής βγήκε και το δεύτερο άλμπουμ των Cyanna! Ελαχίστως διαφοροποιημένη η μουσική κατεύθυνση του «Just A Crash» από το ντεμπούτο τους «άγγιξέ. το» καθώς κινείται πάνω σε κιθαριστικές electro-pop/rock(n´ roll?) φόρμες και απευθύνεται κατά γενική ομολογία σε mainstream κοινό (πράγμα όχι απαραιτήτως κακό!). Τα τραγούδια -με ελάχιστες εξαιρέσεις- είναι radio-friendly και ενδείκνυνται για να γίνουν μεγάλες επιτυχίες. Για παράδειγμα το «On and On» μπορεί να γίνει μεγάλο hit τόσο στην Ελλάδα (με κάποιες επιφυλάξεις) όσο και στο εξωτερικό (άνετα!). Ο τρόπος με τον οποίο έχουν διαλέξει να συνδυάσουν το ηλεκτρικό και το ηλεκτρονικό στοιχείο είναι σχετικά πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα και ίσως μερικούς τους ξενίσει... Εμένα πάντως με κέρδισε!
Τραγούδι-επιλογή: On and On (...εννοείται!)

Δ.Χ.

Ψάχνω να βρω ένα συγκρότημα του εξωτερικού που να μοιάζει με τους Cyanna αλλά μου φαίνεται δύσκολο. Δεν ξέρω πως «φύτρωσε» αυτή η αγάπη για την electro, ούτε πως συνδυάστηκε τόσο χορευτικά με την rock, ιδιαίτερα στην Ελλάδα -που όπως διάβασα παράγει λίγα, εισάγει τα πάντα και δεν εξάγει τίποτα (ουσιώδης φράση του Μ. Γκανά)-. Κι όμως η μουσική των Cyanna μπορεί να εξαχθεί, και μάλιστα θα είχε μεγάλη επιτυχία. Δεν είναι τυχαία η αναγνώριση τους από το MAD, το MTV αλλά και το Coca-Cola Soundwave. Είναι αλήθεια πως έχουμε να κάνουμε με μία μπάντα που απευθύνεται σε ΠΟΛΛΟΥΣ αλλά και με μια μπάντα που θα εκτιμηθεί από τους λίγους. Δυνατός ρυθμός που απηχεί σε fans της electro-techno αλλά και rock στοιχεία σε ένα DANCE project που χρήζει προσοχής για μουσικόφιλους party animals.
Υ.Γ. Απίστευτη Φωνή και πολύ καλή παραγωγή!
Τραγούδι-επιλογή: Shine (Αλλωστε “they need one chance to shine”)

Ι.Δ-Κ.

=========================
Σύνθεση: Nick Sid (synth, piano), Spyreas Sid (vocals), Louie (guitars), Jason (drums)
Links: www.myspace.com/cyannamercury, cyanna.wordpress.com
=========================